Tajemnica kryształowych czaszek

Wielu z nas zapewne widziało ostatni film z serii o dzielnym archeologu, Indianie Jonesie pod tytułem “Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki”, którego głównym “bohaterem” była tajemnicza kryształowa czaszka pochodzenia pozaziemskiego. Czy czaszka była wymysłem Hollywood?

Otóż, nie. Takie czaszki istnieją, ale ich pochodzenie nadal owiane jest tajemnicą, choć mało prawdopodobne aby pochodziły ze zwłok martwych kosmitów trzymanych w strefie 51. Wiadomo o istnieniu 5 kwarcowych czaszek o rozmiarach od kilku centymetrów do wymiarów ludzkiej głowy. Nie wiadomo gdzie i w jakim celu powstały, niektórzy uważają je za przedmioty kultu starożytnych Majów, inni za doskonałe okazy fałszerstwa a znajdą się także tacy, którzy mają je za przedmioty zostawione nam przez przedstawicieli obcej cywilizacji. Jaka jest prawda? Skupmy się na faktach.

Anna Mitchel-Hedges i jej eksponat

Anna Mitchel-Hedges i jej eksponat

Najbardziej znana jest ta nazywana “Czaszką przeznaczenia”. Wykonana została z idealnie czystego, jednolitego bloku kwarcu o naturalnej wielkości ludzkiego kośćca, z dodatkową ruchomą żuchwą. Całość waży ponad 5 kg i jest precyzyjna anatomicznie. Według przekazów, odkryta została w 1927 roku przez angielskiego badacza i podróżnika F.A Mitchella – Hedgesa (1882- 1959), który badał ruiny ośrodka religijnego Majów w Lubaantum w Belize, co było częścią jego poszukiwań zaginionej Atlantydy (dobrze się zapowiada). W wyprawie towarzyszyła jego adoptowana córka, Anna Mitchell – Hedges, która w dniu 17 urodzin przechadzając się jednym z tuneli natrafiła na górną część czaszki pod czymś, co okazało się ołtarzem. Trzy miesiące później znaleziono wspomnianą wcześniej żuchwę.

Jednak całość okazała się mistyfikacją, gdy odkryto, że Mitchell – Hedges tak naprawdę kupił czaszkę za 400 funtów w domu aukcyjnym Sotheby’s, w Londynie od Sidneya Burneya, właściciela galerii sztuki. Nieźle to współgra z faktem, iż Mitchell – Hedges, z niewyjaśnionych powodów, nie poczynił żadnej wzmianki o znalezisku w swoich publikacjach związanych z Atlantydą. Brakowało również jakichkolwiek fotografii obok innych znalezisk pozyskanych z wyprawy z Lubaantum. Nie było też żadnej wzmianki o znalezisku aż do roku 1954, kiedy po raz pierwszy wspomniał o artefakcie w książce “Danger My Ally”. To właśnie to “arcydzieło” literatury naukowej pierwszy raz wspomina o nadnaturalnych zdolnościach czaszki. W książce możemy przeczytać, że czaszki używał najwyższy kapłan Majów, kiedy odprawiał magiczne rytuały związane z zaklęciem śmierci, czyli sprowadzał natychmiastowy zgon na wyznaczoną ofiarę. Mitchell – Hedges utrzymywał w swojej książce, że czaszkę wykonywano przez 150 lat (wykonawcy szlifowali ją i polerowali bryłę codziennie przez całe swoje życie, aby nadać jej idealny kształt), a w sumie liczy sobie już 3600 lat. Chociaż nie przytoczył żadnego dowodu na poparcie takich przypuszczeń, dane te stały się częścią folkloru związanego z „Czaszką przeznaczenia”. Po śmierci badacza w 1959 roku, czaszka trafiła w ręce jego córki i pozostawała u niej do roku 1964, kiedy wypożyczyła ją przyjaciołom rodziny – Frankowi i Mabel Dorlandom, w celu przeprowadzenia drobiazgowych badań naukowych. Pewnego razu para konserwatorów postawiła ją przy kominku i wtedy zauważyli zadziwiający efekt optyczny wywołany światłem przenikającym przez kryształ. W 1970 roku Frank Dorland zabrał czaszkę do Laboratorium Hewletta-Packarda w Santa Clara w Kalifornii. Po przeprowadzeniu testów, badacze z Laboratorium oświadczyli, że nie znaleziono na niej żadnych mikroskopowych śladów, które mogłyby świadczyć o wykorzystaniu metalowych narzędzi do jej wytworzenia oraz udowodniono, że czaszka jest wzorowana na czaszce kobiety z Ameryki Południowej. Poinformowano także, że czaszka została wyrzeźbiona wbrew naturalnej strukturze kryształu i w związku z tym nie wiadomo dlaczego nie rozpadła się w czasie powstawania. Z tych opinii Dorland wywnioskował, że pierwotna bryła kwarcu najpierw z grubsza została ociosana do okrągłego kształtu, być może przy użyciu diamentów, a następnie szlifowana i polerowana wodą i piaskiem. Ta wyjątkowo powolna praca musiała według Dorlanda trwać około 300 lat, więc więcej niż początkowo sądzono.

Niektórzy ludzie wiążą historię niezwykłego znaleziska z legendą 13 starożytnych kryształowych czaszkach z ruchomymi żuchwami, które potrafiły mówić i śpiewać. Według tej legendy, kiedy wszystkie czaszki zostaną znalezione i zebrane razem ich wspólna mądrość – wiedza o prawdziwym powodzie istnienia ludzkości – stanie się dostępna dla świata.

Czaszka "Czaszka"

Czaszka „Czaszka”

Inna czaszka, o wdzięcznej nazwie „Czaszka” jest przechowywana w British Museum. Różni się od omawianej wyżej tym, że żuchwa jest przymocowana na stałe. Została zakupiona w 1897 roku od Tiffanych, jubilerów z Nowego Yorku, i została uznana za wykonaną przez Azteków. W 2005 roku pojawiła się wiadomość o tym, że po serii skrupulatnych badań przy użyciu mikroskopu elektronowego zespół naukowców z British Museum doszedł do wniosku, iż artefakt został wytworzony w XIX wieku, prawdopodobnie w Niemczech. Badania wykazały na krysztale ślady pochodzące od narzędzi jubilerskich niespotykanych do XIX wieku. Badania przeprowadzone w Smithsonian Institution ujawniły, że bruzdy wykonano przy użyciu koła lub wirującej piły, czyli narzędzi, których rzeźbiarze z prekolumbijskiej Ameryki nie znali. Obecnie przyjmuje się, że czaszka została wykonana dla francuskiego kolekcjonera Eugène’a Bobmana, który następnie sprzedał ją Tiffanym. Wiemy to dzięki dokumentom znalezionym przez Jane MacLaren Walsh ze Smithsonian Institution. Dalsze badania dowiodły, że Boban między 1867 a 1886 rokiem wytworzył jeszcze kilka innych rzekomo starożytnych czaszek.

Niestety dalej nie możemy wyjaśnić tajemnicy powstania „Czaszki przeznaczenia”. Spadkobierczyni, Anna Mitchell – Hedges odmówiła badania czaszki mikroskopem elektronowym. Nie możemy również wykonać datowania węglem c-14, gdyż ta metoda zawodzi przy kryształach. Dlatego ta części historii nadal pozostanie owiana tajemnicą.

Źródła:
• „Ukryta historia” Brian Haughton
• „Wielkie zagadki ludzkości” Nikołaj Niepomniszczyj
• „Indiana jones i królestwo kryształowej czaszki” Steven Spielberg

Udostępnij: