Sugestopedia

Obecnie na rynku pojawia się coraz więcej szkół, książek i podręczników, które oferują „Wakacyjne kursy angielskiego” lub „Naukę w 6 tygodni”. Są to z pewnością pomocne materiały, jednakże trudno – bazując na zdrowym rozsądku – oczekiwać po nich jakichś cudownych efektów. Większość ludzi przyjęła już za pewnik, że niemożliwym jest przyswojenie pewnego zasobu wiedzy bez ciężkiej pracy i wysiłku włożonego w proces nauki. Poniższy artykuł ma przedstawić właśnie jedną z tych rzekomo „cudownych” metod, najsłynniejszą i prawdopodobnie najbardziej interesującą w efektach.

W 1978 roku bułgarski psycholog i profesor neurologii, Gieorgij Łozanow, opublikował swoje badania na temat nowej metody nauczania zwanej sugestopedią. Metoda miała na celu wykorzystanie ukrytych rezerw ludzkiego mózgu, bez wprowadzania go w stan hipnozy lub transu, a także bez wykorzystania środków farmakologicznych. Jak wskazuje sama nazwa metody – sugestopedia miała bazować wyłącznie na sugestii, nastroju, kontakcie z uczniem. Prowadzący lekcje, przy pomocy manipulacji nastrojem panującym w pomieszczeniu, a także przyjaznym nastawieniu do badanych i niewywieraniu presji wyzwalał w nich chęć do nauki, która to chęć przekładała się także na osiągane później wyniki.

Gieorgij Łozanow w 2010r.

Gieorgij Łozanow w 2010r.

Brzmi prosto, i proste jest chyba w istocie – choć Łozanow nigdy nie ujawnił wszystkich tajników. Sama w sobie metoda powstała w czasie pracy Łozanowa z psychicznie chorymi pacjentami, a także w psychoterapii ofiar wypadków czy też ludzi po traumatycznych przeżyciach. Wyniki terapii przy użyciu sugestopedii okazały się niesamowite – eksperymenty prowadzone w latach 1971-1973 wykazały, że z 87 neurotyków poddanych nauczaniu sugestywnemu u 67 uzyskano znaczną, długotrwałą poprawę lub całkowite wyleczenie, a tylko u 4 przejściowe pogorszenie, które ustąpiło po kilkunastu dniach. Efekty terapii były trwałe, potwierdzono to po trzech latach, wykonując serię badań na tej samej grupie chorych.

Sam Łozanow opisał zasadę działania sugestopedii, jako dostrajanie mózgu do odpowiednich fal, wejście w pożądany poziom relaksu. Te odpowiednie fale, Łozanow określił mianem – „fal alfa”. Podobno najłatwiej dostroić się do nich słuchając muzyki barokowej. Bułgarski psycholog stwierdził, że ta właśnie muzyka najbardziej ułatwia nam zharmonizowanie własnych myśli i uczuć, ale też otwiera zamek do „superpamięci” to znaczy układu limbicznego mózgu. Stanowi on ogniwo łączące świadomość z podświadomością, co dodatkowo wzmacnia siłę nauczania poprzez sugestię. Wpływ muzyki barokowej dość łatwo jest wyjaśnić. Czynnikami decydującymi w tamtym okresie były tempo i rytm, a te właśnie cechy muzyki pomagają nam w uspokojeniu się i zachowaniu balansu pomiędzy uczuciami i myślami.

Według uczonego, podczas jednego czterogodzinnego seansu było możliwe przyswojenie przez ucznia całego podstawowego zasobu leksykalnego danego języka (sugestopedia osiąga najbardziej spektakularne rezultaty właśnie w nauce języków obcych) wraz z wymową i pisownią (około 3000 słów). Nie jest to jednak najbardziej niesamowite. Podobno, istnieje możliwość, by przy użyciu sugestopedii w ciągu zaledwie 8-10 dni przyswoić sobie pełny zasób słownictwa danego języka, wraz z gramatyką i umiejętnościami sprawnej komunikacji w mowie i w piśmie. Jest to stopień zaawansowania odpowiadający 8 latom intensywnej nauki danego języka, wzbogaconymi o pobyt w danym kraju i częste rozmowy z jego obywatelami.

Przedstawione przez Łozanowa wyniki są tak spektakularne, że aż niewiarygodne. Gdyby okazały się potwierdzone naukowo (niestety pod tym względem badania zostały przeprowadzone dość niechlujnie, więc naukowych dowodów na ich skuteczność jest niewiele) to zrewolucjonizowałyby zarówno współczesną psychoterapię, jak i dydaktykę. Głosy krytyczne wobec tej metody zdarzają się sporadycznie, a właściwie prawie wcale ich nie ma. Zainteresowanych odsyłam do znajdujących się w źródłach: strony Gieorgija Łozanowa, a także innych publikacji poświęconych Sugestopedii.

ŻRÓDŁA:
http://zostacpoliglota.pl/sugestopedia/ [dostęp 17.07.2013]
http://www.mgs.hg.pl/o_sugestopedia.html [dostęp 17.07.2013]
http://www.dr-lozanov.com [dostęp 17.07.2013]
A. Augustynek – „Wstęp do psychologii”, str. 164

Udostępnij: